سلام. خیلی وقته وقت خاروندن سرم رو هم ندارم. از وقتی رفتم سر کار اینطوری شدم. البته قبلش هم وقت نداشتم. راستی چرا؟ چرا هر کسی رو میبینم وقت نداره؟ یه استاد داشتیم بهش می گفتیم وقت نمی کنیم درس بخونیم خندش می گرفت و می گفت اگر وقت های روزانتون رو جمع کنید میشه.
الان سر کارم ، درس هم می خونم. البته مثلا” می خونم فقط میرم سر کلاس می شینم بازی می کنم تا تمام بشه. آخه شدیدا” به شب امتحان و پاس کردن ناپلئونی علاقه دارم. خوب با این اوضاع وقتی میرسم خونه فقط شام رو میشناسم و خواب.
حالا چند وقتیه که به فکر شغل دوم که آزاد باشه افتادم. خیلی کلنجار رفتم با خودم. میدونم سخته اما از اون طرف هم میدونم میشه و انجام شدنیه.
مثل پریدن از روس آتیش می مونه. می دونیم ممکنه بسوزیم اما می پریم و موفق می شیم. بیشتر »